Jeroen Oerlemans, oorlogsfotograaf en journalist, geloofde dat geen foto het waard is om voor te sterven, en keerde toch steeds terug naar conflictgebieden. Tien jaar na zijn dood proberen zijn kinderen, nu 14, 17 en 18, te begrijpen wie hun vader was en wat hem dreef. Met een doos vol brieven van collega’s, vrienden en bewonderaars als leidraad, gaan ze in gesprek met mensen die hem kenden, vrienden en collega’s, maar ook de Franse radioverslaggever Omar en journaliste Joanie de Rijcke, die bij hem waren toen hij stierf in Sirte. Door zijn eigen beelden en verhalen van anderen te combineren, ontstaat een beeld van zijn passie voor oorlogsjournalistiek. De documentaire laat zien hoe zijn keuzes niet alleen zijn leven, maar ook dat van zijn gezin vormgaven, en roept de vraag op wat journalisten beweegt om risico’s te nemen voor hun werk.